Szacuje się, iż u około 40-60% chorych z łuszczycowym zapaleniem stawów rozwijają się zmiany stawowe z postępującą destrukcją, tworzeniem nadżerek i trwałych deformacji. Często wiąże się to z koniecznością stosowania zabiegów ortopedycznych, które wedle najnowszych danych przechodzi aż 30% osób z ŁZS.
Od 1996 do 2017 r. zidentyfikowano 11960 chorych z ŁZS (średnia wieku 50 lat, 57% kobiet). W odniesieniu do czasu trwania choroby częstość wykonywanych zabiegów ortopedycznych stawów ustalono na 2%,10% i 29% odpowiednio w 2 lata, 5 lat i 10 lat od rozpoznania. Dla porównania dobrano odpowiednią grupę kontrolną, stwierdzając, iż częstość operacji stawów u chorych z ŁZS jest dwukrotnie wyższa w porównaniu z osobami z populacji ogólnej. Nie odnotowano istotnych statystycznie zmian częstości operacji stawów w ostatnich 15 latach. Zwrócono uwagę, że liczba operacji stawów u chorych z ŁZS w wieku 18-40 r.ż. jest większa niż u osób z populacji ogólnej w wieku powyżej 60 lat (22% versus 20%).
W związku z tym, iż blisko 30% chorych Z ŁZS w okresie 15 letniej obserwacji miała leczenie operacyjne stawów, wydaje się, iż problem ten aktualnie jest niedoceniony. Reumatolodzy prowadzący leczenie farmakologiczne powinni mieć świadomość częstości zabiegów ortopedycznych w tej grupie chorych. Konieczna jest dobra współpraca reumatologa i ortopedy. Należy prowadzić dalsze obserwacje, jaki jest wpływ terapii biologicznej na częstość operacji stawów, a w przyszłych badaniach klinicznych rozważyć uwzględnienie częstości zabiegów operacyjnych do oceny skuteczności leczenia.
Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.
