Kontynuując wątek wsparcia psychologicznego i psychoterapii w łuszczycy, zajmiemy się kwestią podstawową w temacie a mianowicie „kiedy warto rozważyć psychoterapię w łuszczycy?”. Psychoterapia nie jest zarezerwowana wyłącznie dla osób z depresją czy ciężkimi problemami psychicznymi. W przypadku łuszczycy powinna być traktowana jako element całościowego leczenia, zwłaszcza wtedy, gdy choroba zaczyna wpływać na codzienne funkcjonowanie.
Poniżej sytuacje, w których psychoterapia jest szczególnie wskazana. Lista a także merytoryczna część wpisu, została został skonsultowana z psychoterapeutami z portalu Psychoterapeuci Wrocław.
1. Gdy choroba wpływa na samoocenę i obraz własnego ciała. Łuszczyca zmienia wygląd skóry, co bardzo często prowadzi do:
- poczucia wstydu,
- niechęci do pokazywania ciała,
- unikania basenu, siłowni, wakacji,
- poczucia „gorszości” lub „odmienności”.
Psychoterapia pomaga odbudować akceptację siebie, zmniejszyć lęk przed oceną i odzyskać pewność siebie.
2. Kiedy pojawia się stres, który wyraźnie wpływa na skórę. Jeśli zauważasz, że:
- zaostrzenia pojawiają się w momentach napięcia,
- trudno Ci się uspokoić,
- żyjesz w ciągłym stresie,
— psychoterapia może przerwać błędne koło stres → zaostrzenie → większy stres.
3. Gdy pojawia się unikanie sytuacji społecznych. To jeden z najczęstszych skutków łuszczycy. Psychoterapia jest szczególnie wskazana, gdy choroba powoduje:
- wycofywanie się z relacji,
- unikanie spotkań towarzyskich,
- rezygnację z randek lub bliskości,
- lęk przed komentarzami lub spojrzeniami innych.
Terapia uczy, jak poradzić sobie z oceną społeczną, jak radzić sobie z lękiem i jak stopniowo wracać do kontaktów, na własnych zasadach.
4. Kiedy choroba utrudnia relacje intymne. W łuszczycy często pojawiają się:
- poczucie wstydu i skrępowania,
- obawa przed odrzuceniem,
- unikanie dotyku,
- spadek libido.
Psychoterapia pomaga odbudować komfort w relacji z partnerem i pracować nad bliskością.
5. Gdy pojawiają się objawy depresyjne lub lękowe. Według dostępnych statystyk, łuszczyca 3–4-krotnie zwiększa ryzyko:
- depresji,
- zaburzeń lękowych,
- przewlekłego stresu,
- zaburzeń snu.
Jeśli pojawia się:
- długotrwały smutek,
- utrata energii,
- utrata radości z życia,
- napięcie i niepokój,
- natrętne myśli o chorobie,
— psychoterapia jest nie tylko wskazana, ale wręcz zalecana.
Więcej o wskazaniach do psychoterapii w łuszczycy, znajdziecie w kolejnych wpisach na blogu.
